De Amerikaanse verkiezingen zijn nu echt van start gegaan, en de eerste resultaten uit Iowa lijken, heel vroeg op onze ochtend in Europa, de jongste peilingen te bevestigen. Romney op kop, samen met Santorum. Die haalt veel stemmen bij de "conservatieven"; aanhalingstekens omdat de vlag een lading die dekt die maakt dat zijn kandidatuur al quasi garandeert dat er een overwinning voor Obama zit aan te komen. Nu, dat weten de Republikeinen ook, natuurlijk.
Een derde kandidaat die veel stemmen haalt is Ron Paul. Dat is een libertariër, wat zo moeilijk ligt in het Republikeinse kamp dat je hem al even goed de bijnaam "Obama, with a landslide" zou kunnen geven. Nu, dat weten de Republikeinen nog veel beter, dus laten we Paul zijn moment in de aandacht gunnen, want binnen een maand hoor je er niets meer van.
Perry, Gingrich en Bachman lijken weg te deemsteren, en de enige vraag is of de restanten èn de ego's groot genoeg zijn om nog lang te blijven volhouden.
Kortom, de winnaar had Romney moeten zijn, maar daarvoor is het 's ochtends om 06.00 uur nog te vroeg. Tekenend is dat de Romney stemmers de mensen zijn die zich het meest om de economie bezorgd maken (logisch), alsook de mensen die zich het meest om verkiesbaarheid bezorgd maken (nog veel logischer). Het lijkt er op dat Romney een heel serieuze kandidaat is, die één en ander meebrengt aan bekwaamheid, organisatie, en financiën, alleen... hij gelooft dus niet op de juiste manier in "de Klokken van Rome en het Kindeke Jezus", en ook niet genoeg in de Sprookjes van Moeder Ron Paul", en dus raakt hij niet los uit het pak. Ik verwacht dat dat wel zal lukken ergens begin maart, en dan valt het allemaal wel mee.
Maar het blijft tekenend dat er allemaal zo "spannend" uitziet. Het succes van Santorum is immers niets anders dan het succes van de zoveelste "al lang te licht bevonden" kandidaat, die gewoon het geluk had, in die lange aflossingswedstrijd op zoek naar een tegenkandidaat voor Romney, de man te zijn die piekt op het moment dat Iowa stemt. Maar dat tekent nu juist de verscheurdheid van de Republikeinen, die van mij gerust in alle sprookjes mogen geloven die ze maar willen (hoewel ze op basis daarvan geen oorlogen mogen beginnen tegen landen die niemand hadden aangevallen en niemand hadden bedreigd) maar om één of andere reden nooit op het idee lijken te komen dat ze de facto op Obama aan het stemmen zijn.
Tuesday, January 3, 2012
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment