Paul Krugman herinnert aan analysten en commentatoren die destijds, toen Groot Brittannië een "austerity program" aankondigde, toejuichten dat de economisten die waarschuwden dat dat de Britse heropleving in het gedrang kon brengen, hun zin niet hadden gekregen. Zo kennen we Paul, altijd goed om met url en al te herinneren aan wat iedereen altijd gezegd heeft, om het enkele jaren later te vergelijken met de realiteit ("hyperinflation soon!").
Deze keer ziet de "vergelijking met de realiteit" er uit als de vaststelling dat de recessie in Groot Brittannië nu al langer doorgaat dan de recessie uit de jaren dertig. Met url, natuurlijk (1).
En je hoort me niet klagen: fraai, toch, die pogingen om theorieën te vergelijken met realiteiten? Op het einde verwondert hij zich over hoe zijn tegenstanders zich nooit hebben afgevraagd of hij, Krugman, "niet, bijvoorbeeld, gelijk kon hebben".
En ik klaag niet, ik klaag niet! Ik vind dat een geweldige vraag! En ook zoveel "hahaha, die zit!" als je wil, echt waar. Ik twijfel er ook niet aan dat het Credo onmiddellijk een Litanie zal produceren die je moet kunnen opzeggen als Krugman jou die vraag stelt. Maar ik heb zelf nog een klein vraagje, zonder enige ironie, zonder een moment van schamper willen doen.
Indien Krugman destijds had willen tonen dat integendeel "wij" het misschien wel mis hadden kunnen hebben: hoe hadden we dat dan zelfs maar kunnen tonen?
Die vraag hoeft niet noodzakelijk beantwoordbaar te zijn. Maar dan kunnen we ook niet erg schamper doen over gesprekspartners die daar ook geen antwoord op hebben. Voor de rest, en los daarvan, over de theorieën dat "austerity het vertrouwen ging herstellen" blijf ik denken dat Krugman, weer eens, gelijk heeft gehad.
----------------------------------------
(1) http://krugman.blogs.nytimes.com/2012/01/28/austerity-memories/
Saturday, January 28, 2012
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment