We zitten al in de volgende crisis...

... En ik moet zeggen, ik zit me geweldig te verbazen over de nog steeds heel terughoudende financiële markten. Nu moet je weten dat "de markten" niet dat harig, klauwend monster zijn dat onwetende journalisten en incompetente politiekers er graag van maken. "De markten" zijn alleen maar de optelsom van enorm veel deelnemers, van gewetenloze speculanten tot voorzichtige huisvaders, en daartussenin ongeveer alles wat je maar kan bedenken: Centrale Banken, Arabische oliesjeiks, ambitieuze studenten, verzekeringsmaatschappijen, nadenkende investeerders, Japanse gepensioneerden, pernsioenfondsen, en vele, vele, vele andere...

Maar af en toe, heel af en toe, willen die allemaal precies hetzelfde doen, op hetzelfde moment.

Dat zijn de momenten waarop de metafoor van het "harig, klauwend monster" ons wel degelijk iets zegt. Bijvoorbeeld, als ze allemaal tegelijk denken dat ondanks de hoge rentevoeten een bepaalde staat haar schulden niet meer zou kunnen terugbetalen, dan kopen ze van gewetenloze speculant tot brave huisvader de obligaties van die staat niet meer, en dan is in dat land de koek heel snel op. Betaal de vuilnisophalers maar eens een tijdje niet, en je zal eens wat gaan zien.

Wel, de eerste crisis; beter gezegd, de eerste aflevering van de huidige crisis, was eigenlijk oud nieuws. In Cyprus zijn de banken failliet. Wel, kijk, dat is nu echt niets bijzonders meer. Laten wij hier in België ook maar beschaamd en in stilte afdruipen. De tweede aflevering was dan weer wereldnieuws. De banken zijn failliet; dat betekent dat de spaarders hun geld kwijt zijn. Het principe was echter dat de staten de eerste 100,000 euro van de kleine spaarders garanderen. Alleen, (in de hoop dat ik het nu niet te sterk simplifiëer) de staat Cyprus is niet in staat dat geld op tafel te leggen, en dus zijn de spaarders alsnog hun geld kwijt. Alles. Helemaal. Zo gaat dat als banken failliet gaan, en er geen vangnetten voorhanden zijn.

Maar dat is een realiteit die heel veel mensen, in het bijzonder in Cyprus, niet onder ogen willen zien.

Dus toen Europa dacht dat ze misschien toch moesten tussenkomen, en dus zomaar 90% en meer van dat eigenlijk verloren gegaan spaargeld alsnog wilden uitbetalen - toen wilden de Cyprioten niet!

Daaraan kan je zien dat ze niet beseffen dat ze eigenlijk alles al kwijt zijn, en dat de debatten enkel en alleen gaan over de vraag of de Europese belastingbetaler ze wel of niet die 90% en meer alsnog zou geven. En dus wilden ze niet.

Het netto resultaat is (natuurlijk) dat de banken alsnog failliet zijn: en dat is de derde, huidige aflevering van deze fase van de crisis. En dus zijn er nu verhitte en koortsige pogingen bezig om ergens de één of andere pot geld te vinden waarmee het toch nog allemaal goed zal komen.

Vraag je gewoon even af of jij veel van je spaargeld in die pot zou willen steken, en je weet genoeg. Als die pot er al van komt, dan wil je niet weten onder welke condities dat zal gebeurd zijn.

Hoe dan ook, intussen blijven de financiële markten, de omstandigheden in acht genomen, er ongelofelijk kalm onder. Je vraagt je natuurlijk af hoelang het nog een goed idee blijft om met een scherpe tak onder de staart van dat harig klauwend monster te koteren...