De markten lijken heel erg over-verkocht

Natuurlijk, ze zijn al zo vaak over-verkocht geweest. Alleen, eerst bleek dat er werkelijk een bankencrisis was, en later bleek dat de wereld werkelijk in een zware recessie zat, en nog later bleek dat de Europese schuldencrisis werkelijk heel erg uit de hand liep, en stilaan zit de wereld werkelijk in een nieuwe recessie... En telkens bleek dat de koersen terecht waren vooruitgelopen op zwaar stormweer, en hoe over-verkocht ze ook waren, er was nooit iemend die reden had om maar snel te gaan terugkopen.

Je kent dat misschien wel: de markt is dan niet langer "continu, maar wel discreet". Je favoriete aandeel is niet langer ruwweg waard wat het drie jaar geleden waard was, met ups en downs, met eens tien percent er af en eens tien percent erbij, maar OFWEL failliet, OFWEL tien keer zoveel waard dan wat het vandaag noteert. En morgen (bij wijze van spreken) weten we welke van de twee het is. Dus zitten de koersen ergens in het midden van nul en honderd percent, en schommelt het als gek, met percenten tegelijk, voor het minste gerucht, het minste zuchtje nieuws.

En nu, in volle eurocrisis (aflevering driehonderzesenveertig) voelt de markt weer zo oververkocht aan dat je voelt: ofwel breken er één van de dagen paniek-aankopen uit om de tulpenbollenmanie te doen verbleken, ofwel zakken we gewoon weer eens een niveautje dieper weg.

Zoals Godfried Bomans zei: "ik hoop het eerste, maar vrees het laatste.

Maar ze voelen echt wel heel, heel erg oververkocht aan.