Sunday, October 30, 2011

Het voordeel van al die conversaties...

Momenteel maken twee recente posts hier deel uit van conversaties (eerst een post op een ander blog, dan een post hier, dan een uitwisseling in de commentaren, een nieuwe post hier en een nieuwe uitwisseling van commentaren) die plaatsvinden op het internet. Het onderwerp is "fractioneel bankieren" (1), en hoe en waarom dat volgens (naar ik aanneem "libertariërs", maar corrigeer me als ik de terminologie fout heb) "fraude" is.

Nu is me vaak opgevallen hoe uitwisseling van ideeën vaak leidt tot een enorme verheldering van de inzichten. Momenteel heb ik de indruk dat er zich voor mijn ogen een zeker schema ontrolt dat me al veel beter doet begrijpen wat er aan de hand is. En omdat ik vermoed dat de "libertariërs" het daar niet noodzakelijk mee eens zullen zijn wil ik ze wel de kans geven om op hun beurt hun opmerkingen mee te geven.

Het schema waar de kritieken op het fractioneel bankieren zich (al dan niet impliciet) op baseren, lijkt me als volgt.

1. Alles wat leidt tot het idee dat er een rol voor de overheid is weggelegd is weerlegd (in de zin van fout zoals wanneer je onder de gewone logica een kringredenering ontdekt).

2. Fractioneel bankieren brengt risico's met zich mee die zo hoog kunnen oplopen dat ze onaanvaardbaar zijn (terecht of ten onrechte roept Ivan Janssens als voorbeeld in dat het tot inflatie leidt).

3. Daarom zijn er verschillende maatregelen genomen om die risico's in te dijken, waaronder een groot deel overheidsoptreden (depositogaranties, lender of last resort functies,...)

4. Ergo (per regel één), er moet iets fundamenteel mis zijn aan fractioneel bankieren.

5. Dat kunnen we argumenteren indien we de fondsen die klanten toevertrouwen aan banken kwalificeren als "bewaargeving", omdat in dat geval de bank de plicht heeft het geld integraal beschikbaar te houden (in tegenstelling tot fractioneel bankieren).

6. Banken die dan het geld uitlenen op langere termijn dan de looptijd van het deposito (gebruik makend van de wet op de grote getallen, en ook op de "interbankmarkt"; één van die maatregelen uit nummer drie hierboven) plegen dan "misbruik" van de gelden uit hun contract en bijgevolg "fraude".

7. Waaruit dan weer volgt dat er smurf moet gebeuren om dat te vermijden.

Ik gebruik hier in punt zeven het woord "smurf", omdat daar eigenlijk "overheidsoptreden" moet staan. Maar als je dat woord daar zet, en je kijkt nog eens opnieuw goed naar je regel onder nummer één, dan krijg je, eigenaardige effecten.

Maar ik weet wel zeker dat ik nog niet alle inzichten en commentaren van de libertariërs heb gehoord en begrepen. Ik hoop dat dit schema zal helpen om verdere vooruitgang te maken.

---------------------------------------------
(1) http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2011/10/weer-controverse-rond-fractioneel.html
EN
http://speelsmaarserieus.blogspot.com/2011/10/fractioneel-bankieren-en-juridische.html

0 comments:

Post a Comment